جونای قلعه پیر

(جوونای قلعه پیر) 

موسیقی زبان مشترک انسانهاست .ازجوامع کهن انسانی تا عصر پسامدرنیته،اقلیم، تاریخ، فرهنگ ، تجربه زیستی و..موجب گونه گونی زبان وموسیقی اقوام وملل شده است.دادوستد و روابط ساکنان سرزمینها، همکنشی ،پیوند ارگانیک وانتقال زبان وموسیقی اقوام گردادگرد زمین را درپی داشته وامروزه رسانه ، بویژه ابزار جابجایی ومعامله ی برساخته های دست، ذهن وزبان بشررا تسریع کرده است و هیچ مرز ودیواری نمی تواند این فرایند تعاملی را متوقف کند.

درزمان استیلای حزب کمونیست بر سرزمین پهناور اتحاد جماهیر شوروی ، موسیقی غربی،بعنوان ابزار تهاجم فرهنگی آمپریالیسم بین الملل نکوهش شده و خرید وفروش،حمل،نگهداری واستفاده از صفحات موسیقی امریکا وغرب اروپا ،تحمل مجازاتهای سنگین وغیرقابل باوری بدنبال داشت.

 یکی از مقامات وزارت خارجه روسیه که در سالهای شکوفایی" بیتلز" نوجوانی پرشور و انرژی بود ، یاد میکند که با اختراع ابزار ساده وابتدایی،شیارهای صفحه گرامافون این ستارگان موسیقی روز را بر سطح انعطاف پذیر عکس رادیولوژی منتقل کرده و با لوله کردن صفحات تکثیر شده دور آرنج ،و پنهان کردن آن زیر آستین پالتو، موسیقی مورد علاقه خود را بین گروه همسالان توزیع می کردند. ارتباط فرهنگی اگر چه با کیفیت پایین، بصورت زیرزمینی ادامه داشت و دیوار آهنین استالینی نتوانست مانع از این دادوستدِ ناگزیر باشد.

موسیقی راک ،آلترناتیوراک،شاخه های چندگانه وچندلایه ی سبک پیچیده و دشوار "متال" و...جملگی بازخورد و موضع گیری انسان هوشمند در برابر وضعیتی است که ماشین ومناسبات اجتماعی لیبرالیسمِ خوش نقش ونگار ساخته وعلیرغم تظاهرتعهد به حقوق طبیعی انسان و اومانیسم، روح انسان را دربند می کشد تا استیلای حداکثری وانحصار خود رابر منابع وفرصتها حفظ کرده وتوسعه دهد..جوامع پیرامونی اگر چه لزوما تجربه زیستی و تاریخیِ غربِ اهلی نما! را نداشته اند لکن در حوزه مادی تمدن ،از نتیجه ی این میراث مشترک بهره مند شده وبویژه سبک زندگی در جوامعِ صاحب منابع و نسبتا ثروتمند به شیوه زندگی آمریکایی شبیه شده است. برخورداری از فناوری اطلاعات وکاربا ابزار پیچیده هوشمند ، تمایل به داشتن کالاهای مصرفی مارک دار، ایجاد بازار فیک، و...موجب ایجاد هم حسی و وضعیت اینهمانی بین ملت ها شده است. با وصف این حد از همکنشی وتاثیرمتقابل ، رویکرد نسل های نو به زبان (بمعنای عام) و هنرِ مدرن وپست مدرن غربی امری اجتناب ناپذیر خواهد بود. چندان که در حوزه دانش و شاخه های متنوع علوم و دیگر دستاوردهای تجربی این گرته برداری و دادوستد بدیهی و پذیرفته شده است.

نظام های سیاسی واجتماعی ایدیولوژیک که به رستگاری و احساس خوشبختی شهروندان خود تعهد و اصرار دارند ،غالبا با دخالت در همه امور حتی شخصی و درونی افراد سعی در کنترل آنها و اطمینان از عدم خروج از ریل های گذاشته شده دارند و هم از این روست که با تدوین نظام رسمی ارزش و اخلاق، به مثابه "محدوده ی مجاز" نقش بازدارنده ومانعیت خودرا اعمال و حوزه نفوذ خود را در تن وروانِ شهروندان حفظ کنند. راک اندرول پریسلی، پاپ راکِ بیتلز و آلترناتیو راکِ دورز ، موسیقی پراگرسیو ومعناگرای پینک فلوید و....هریک مولود شرایط زیستی اجتماعی زمان خود بوده اند اما بسیاری از انگاره ها(پارادایم)، ایده های برآوردن نیازها، سلسله استعاره های زبانی و مفهومی و..نزد انسان در ساحت زمین،مشترک است .عشق بعنوان والاترین حالت روحی انسان، احساس امنیت یا نامنی، شادی یا اندوه، نفرت و دلزدگی، اشتیاق و امید و..حالات نفسانی است که از اسکیموهای حاشیه شمالگان تا مناطق حاره ای و اقیانوسیه..برای آدمیزاد ایجاد شده و غالبا واکنش ها و آثار مشابهی برجای می نهد که حسب مورد ،به اقتضای اقلیم وتاریخ و ..در بروندادِ فرهنگی و برساخته های انسان جلوه گر می شود.اصرار مدیران فرهنگ وهنر در کنترل فرایند های که در ضمیر آگاه وناآگاه هنرمند شکل می گیرد ، بی شک محکوم به شکست است وراه به فرجامی نمی برد.

بند پرآوازه"تندر" با سرپرستی "اردوان انزابی پور" از نخستین های سبک راک ایرانی با وُکال غالبا انگلیسی است که در دو دهه فعالیت خود توانسته است پرَنسیب و دلمشغولیهای حرفه ای اعضای خودرا حفظ کرده و ارتباط موثر و ارزنده با جامعه مخاطبان جوان خود داشته باشد. اقبال خوبِ اجرای های درخشان اخیر گروه "تندر" در تالار ایوان شمس تهران و انعکاس آن در رسانه (غالبا غیر رسمی) نشان از ظرفیت ها و انباشت های حسی در نسل جوان دارد. موسیقی راک ایرانی برغم محدودیت ها و کم محلی ها و دور داشتِ عمدی از منابع و فرصتها راه خود را در دل جوانان این سرزمین گشوده است و هرآنکس که در صدد کشیدن دیوار و حفرخندق برای ممانعت از جریانِ سیال هنر وبویژه موسیقی است، خشت بر دریا می چیند و گره به باد می زند.

شاید سرشت تاریخ در این سرزمین ،تکرار باشد، تکرار.

جوونای قلعه پیر..

جوونای قلعه راز..

#قاسم بزرگ زاده 


/ 0 نظر / 7 بازدید